وقتی یک بچهٔ ششساله اولین گلش را تمام میکند، معمولاً اول آن را بالا میگیرد تا همه ببینند. بابونه برای همین لحظه ساخته شده: ساده است، زود تمام میشود و همیشه قشنگ درمیآید.
نکتهٔ ایمنی برای والدین
سر سیم پیپپاککن بعد از بریدن تیز است. بریدن را خودتان انجام دهید یا قیچی سرگرد بدهید، و انتهای هر تکه را یک بار تا کنید.
مرحلهٔ ۱: گلبرگهای سفید
پیپپاککن سفید را بگیرید و هر سه سانتیمتر یک حلقهٔ کوچک بسازید، دقیقاً مثل گلبرگهای آفتابگردان. بچهها معمولاً این را «گوش خرگوش» صدا میکنند؛ اسمش مهم نیست، مهم این است که حلقهها پشت سر هم باشند.
مرحلهٔ ۲: دایره کردن
رشتهٔ حلقهها را گرد کنید تا یک گل باز شود و دو سرش را به هم بپیچانید.
مرحلهٔ ۳: مرکز زرد
پیپپاککن زرد را مارپیچ کنید، مثل حلزون، و وسط گل بگذارید. یک تکهٔ کوچک از همان زرد را از پشت رد کنید تا مرکز سر جایش بماند.
مرحلهٔ ۴: ساقه
پیپپاککن سبز را از پشت گل رد کنید و پایین بپیچانید. تمام!
چند پیشنهاد
- بگذارید بچه خودش رنگ مرکز را انتخاب کند؛ بابونهٔ با مرکز صورتی هم قشنگ است.
- اگر حوصلهاش ته کشید، گل بدون ساقه را با چسب پشت یک کارت تبریک بچسبانید.
- سهچهار بابونه کنار هم در یک لیوان کاغذی، اولین گلدانِ «خودم ساختم» او میشود.
در کارگاه کودک و نوجوان همین گل را در جلسهٔ اول میسازیم، با کیت کامل و قیچیهای ایمن.