آفتابگردان در هر دستهگلی نقش «ستاره» را بازی میکند. بزرگ است، رنگش از دور دیده میشود و ساختنش با اینکه کمی صبر میخواهد، تکراری و آرامشبخش است.
گلبرگها: حلقه پشت حلقه
یک پیپپاککن زرد بردارید. از یک سر، یک حلقهٔ کشیدهٔ سهسانتی بسازید و پایهاش را یک دور بپیچانید. بلافاصله کنارش حلقهٔ بعدی را بسازید. با هر پیپپاککن حدود پنج گلبرگ درمیآید؛ چهار پیپپاککن یعنی حدود بیست گلبرگ.
اندازهٔ حلقهها را یکسان نگه دارید. یک ترفند ساده: دو انگشتتان را قالب کنید و همهٔ حلقهها را دور همان دو انگشت بسازید.
مرکز گل
پیپپاککن قهوهای را خیلی سفت مارپیچ کنید، مثل یک دکمه. هرچه فشردهتر، بهتر. اگر یک رشتهٔ دوم قهوهای هم دور همین مارپیچ ادامه دهید، مرکز بزرگتر و واقعیتر میشود.
سرهمکردن
رشتهٔ گلبرگها را دور مرکز قهوهای حلقه کنید و دو سرش را پشت گل به هم بپیچانید. اگر گلبرگها بیستتا هستند، دو ردیف بچینید: ردیف دوم کمی عقبتر و بین گلبرگهای ردیف اول.
ساقه
دو پیپپاککن سبز را با هم بپیچانید تا ساقه کلفت و محکم شود. آفتابگردان سنگینتر از بقیهٔ گلهاست و با یک رشته خم میشود.
یک ترفند برای حس واقعی
نوک چند گلبرگ را با انگشت کمی به سمت جلو تا کنید. آفتابگردان واقعی هیچوقت کاملاً صاف نیست، و همین تاهای کوچک آن را زنده میکند.
این گل در کارگاه کودک هم خیلی محبوب است، چون حلقهسازی تکراری است و بچهها زود یادش میگیرند. برای اطلاعات بیشتر دورهها را ببینید.