اگر فقط یک گل پیپپاککنی یاد بگیرید، بگذارید رز پیچی باشد. هم سریع است، هم از دور شبیه رز واقعی است، و هم وقتی چندتایش کنار هم قرار بگیرند یک دستهگل حسابی درست میشود. ما در کارگاهها همیشه با همین گل شروع میکنیم.
قبل از شروع
پیپپاککنهای ضخیمتر (حدود ۱۲ میلیمتر) گلبرگهای پُرتری میسازند. اگر پیپپاککنتان نازک است، ایرادی ندارد؛ فقط بهجای دو رشته، سه رشتهٔ قرمز استفاده کنید.
یک نکتهٔ کوچک که خیلیها نمیدانند: سیم داخل پیپپاککن اگر چند بار در یک نقطه خم شود، میشکند. پس هر خم را با یک حرکت انجام دهید و برنگردانید.
مرحلهٔ ۱: آمادهکردن رشته
دو پیپپاککن قرمز را سرِ هم بگذارید و حدود دو سانتیمتر از انتهایشان را دور هم بپیچانید تا یک رشتهٔ بلند داشته باشید. انتهای رشته را یک بار کوچک تا کنید تا سیم تیزش بیرون نزند.
مرحلهٔ ۲: پیچاندن مارپیچ
از یک سر شروع کنید و رشته را دور انگشت اشارهتان بپیچانید؛ دور اول خیلی سفت، دورهای بعد کمی شُلتر. بعد از سه چهار دور، انگشت را بیرون بکشید و همین مارپیچ را با دست ادامه دهید. حالا چیزی شبیه حلزون دارید.
مرحلهٔ ۳: باز کردن گلبرگها
اینجا رز شکل میگیرد. هر دور بیرونی مارپیچ را با نوک انگشت کمی به سمت پایین و بیرون خم کنید. دورهای داخلی را دست نزنید تا غنچهٔ وسط سفت بماند. هر چند سانتیمتر یک «موج» کوچک روی رشته بیندازید تا لبهٔ گلبرگها یکنواخت نباشد؛ همین موجهاست که رز را طبیعی نشان میدهد.
مرحلهٔ ۴: ساقه و برگ
پیپپاککن سبز را از وسطِ زیر گل رد کنید و دو سرش را دور هم بپیچانید تا ساقه محکم شود. برای برگ، یک تکهٔ دهسانتی سبز را به شکل حلقهٔ کشیده دربیاورید، نوکش را با دو انگشت فشار دهید تا تیز شود و پایهاش را دور ساقه بپیچانید.
اشتباههای رایج
- رز شبیه گوشماهی شده: دورهای بیرونی را بیش از حد صاف کردهاید. دوباره کمی جمعشان کنید.
- گل روی ساقه لق میزند: سبز را یک دور اضافه زیر گل بپیچانید یا یک قطره چسب حرارتی بزنید.
- پرزها ریخته: پیپپاککن را با ناخن نکشید؛ با سرانگشت خم کنید.
رز اول معمولاً کج میشود. رز سوم معمولاً عالی است. اگر دوست دارید کنار ما و با کیت آماده یاد بگیرید، دورههای ما را ببینید یا همین حالا تماس بگیرید.